No to Plagiarism!

ANYD's NOTE:

It would be very disappointing if I would learn that my works were plagiarized. The truth is I have seen my work in this certain website without even acknowledging ME as the author. Well, I guess it's okay if you would copy some of my works here, and let me know it. I included my e-mail address (ellasdm@yahoo.com) in my profile, so I'm pretty much sure that it won't hurt. Please, just please, don't own my works as if they were yours. Thanks a bunch.

Saturday, April 28, 2012

Si Macho

MACHO: All i'm asking is please take your time and have a better man.

ANYD: Ikaw ba yung better man na yun?

MACHO: ay hindi. undergrad ako. may saltik. may tattoo. imposible na magustuhan ako ng parents mo kahit ligawan ko pa sila ng 50years :))

ANYD: e ano yung sinasabi mong sana ikaw na lang ulit?

MACHO: sabihin nalang natin na you're a part of me that i can't let go and there's a part of me na i want to be your man once again even just for a day. you know.. yung tipong gusto kong makita yung pinakanatural na saya tsaka ngiti mo.

ANYD: wow beyonce ikaw ba yan? "even just for a day"

MACHO: ay kabog sister

_ "yung tipong gusto kong makita yung pinakanatural na saya tsaka ngiti mo..." saan kaya napulot ni MACHO yung line na yun?

Thursday, April 26, 2012

Boyfriend, Girlfriend

EKSENA: Ako, kausap si papa sa Skype kagabi...


PAPA: Ano nga ba yung pangalan ng boyfriend mo dati?

AKO: *sabi ng pangalan*

PAPA: Ah oo, yun nga pala.

AKO: Wala na yun.

PAPA: E yung isa mo pa uling naging boyfriend?

AKO: *sabi ng pangalan*

PAPA: A oo. Ang pogi nga nun e! (Ironic) Ikaw, mahilig ka talaga sa endagered species.

AKO: *tawa-tawa lang*  LOL!

PAPA: Lapitin ka ng maligno e no? Punta ka kaya sa Quiapo bumili ka ng agimat.

AKO: Grabeeeeee!

PAPA: Bumili ka na rin ng kontra usog.

Wangya! ROFL! Lagi mo na lang ako inookray, papa!


***

EKSENA: Si mama at papa, nag-uusap.

MAMA: Nakita ko yung girlfriend ni *name of cousin*. Hindi maganda!

PAPA: *nakikinig lang*

MAMA: Pareho talaga sila ng taste ni RR (kuya ko). Hindi sila mahilig sa magaganda!

PAPA: Oo, parang AKO.

MAMA: T*rantado!


LOL! :))

Wednesday, April 25, 2012

Parte ng Isang Pangarap (Ang Pagwawakas)


***
Parte ng Isang Pangarap (Tagpo 42-48)


TWEETY: Ryan! Alam ko na kung bakit nasabi ni Lena na si Ran ang may kagagawan ng hindi niya pagsipot sa laban! Pinainom ni Ran ng pampatulog si Lena dahil gusto niyang makasama at mapanood ang Championship! Gusto niyang siya ang pumalit kay Lena!

RYAN: (Magtataka) Bakit daw?

TWEETY: Hindi mo ba nakukuha? Si Ran ay may gusto sa iyo at siya ay kagaya ko!!!

RYAN: (Magugulat) What??? Is that true? O hindi! I’d rather die!

TWEETY: Shaks, pa emote-emote pa itong lalaking ito!

SA SILID-ARALAN…

LENA: (Nakaupo)

RAN: Lena, may sasabihin sana ako sa iyong isang mahalagang bagay.

LENA: Kung ano man iyan, huwag mo nang ituloy dahil alam ko na. Sinabi na ni Millie ang buo mong pagkatao. (Iiwas)

RAN: Lena, teka lang… Kailangan nating… (Hihinaan ang boses) mag-usap…

LENA: Wala tayong dapat pag-usapan! Naiintindihan mo?

RAN: Sinabi mo na kaibigan mo ako, di ba? Gusto ko talagang magkaroon ng kaibigan dahil sila lamang ang tumatanggap sa negatibong ugali ng isang tao. Nalaman ko kay Millie na ikaw pala ay taga-hanga ko. Sa ipinapakita mo ngayon sa akin, parang hindi mo kayang tanggapin ang buo kong pagkatao. Kung kaibigan nga ang tingin mo sa akin, bakit ganyan ka? Hindi ko gustong saktan ka. Pasensya na dahil kahit kailan, hindi ko kayang tanggapin ang pag-ibig na inaalay mo. Hindi sa natatakot ako pero dahil yun talaga ang nararamdaman ko. Hindi babae ang gusto ko…

LENA: Pero, pwede ka pa rin namang magbago kung gugustuhin mo, di ba?

RAN: Hindi mo ba ako kayang tanggapin?

LENA: Ang sa akin lang naman ay nakakapanghinayang ka, Ran. Matagal na akong humahanga sa iyo at masakit talagang malamang ganyan ka.

RAN: Gusto kong intindihin mo ako. Irespeto mo kung ano man ang katayuan ko. Igalang mo kung ano man ang nasa loob ko. Tanggapin mong kahit kailan ay hindi tayo pwede!

RYAN: (Biglang papasok sa eksena) Dapat ay sinabi mo na sa amin iyan dati pa nang sa gayon ay hindi na humantong sa ganito ang lahat.

LENA: Ryan…

RYAN: Bakit ganoon Ran? Bakit nilihim mo sa amin na isa kang… kagaya ni Tweety?

TWEETY: Pwede ba, ako ang orig at iba na talaga pag orig.

RYAN: Ikaw Ran, ang taong pinaka mimithi ni Lena. Bakit nagawa mo siyang lokohin?

RAN: Pasensya na kung nagawa ko iyon. Kung nagulo ko man ang buhay ninyo, humihingi ako ng kapatawaran. (Luluhod sa harap ni Lena) Patawad, pinagsisisihan ko ang lahat ng naging kasalanan ko.

LENA: Tumayo ka na riyan. Hindi ako sanay na may taong lumuluhod sa harap ko.

RAN: (Tatayo)

TWEETY: (Kay Lena) Ano na ang balak mong gawin ngayon, girl?

LENA: Ang bawat tao ay may karapatang magpatawad at patawarin, kahit gaano man kabigat ang kasalanang nagawa. Ang Diyos nga nagawang magpatawad, tao pa kaya. (Kay Ran) Pinapatawad na kita, Ran. Basta, huwag mo nang gawin ang bagay na iyan sa iba. Maliwanag ba?

RAN: Lena, pangako…

RYAN: (Aakbayan si Ran) Ran, pare ko, kailangan mong maintindihan na… ang gusto ay isang babae at wala na akong ibang gusto kundi si Lena.

RAN: (Malulungkot)

RYAN: Huwag kang sumimangot. Magiging kamukha ka ni Tweety, sige.

RAN: Ano? Sige, ngingiti na ako. (Ngingiti)

RYAN: Sana maintindihan mo na si Lena lang talaga ang gusto ko. Kahit na hindi ako ang gusto niya, siya pa rin ang babae sa puso ko.

TWEETY: Kinikilig ako!

RYAN: (Hihingi ng tawad kay Lena) Lena, so-sorry na, ha! Sorry sa masasakit na sinabi ko.

TWEETY: (Tutulak-tulakin si Lena)

LENA: Oo na!

TWEETY: Okay, ha! Nagkapatawaran na tayo. Sa ngayon, mas makabubuti kung iisipin natin ang nalalapit na graduation!

LAHAT: Tama! Ang graduation!

ARAW NA NG PAGTATAPOS…

RYAN: (Nakaupo sa bench) Nakakatawa! Dati, bola lang ang hawak ko. Ngayon, magiging diploma na. Minamahal kong court, iiwan na kita. Minamahal kong paaralan, iiwan na kita. Minamahal kong Lena…

LENA: (Uupo sa tabi ni Ryan) Tinawag mo ako?

RYAN: Lena! Uh… Pasensya na kung nagiging ma-drama na ako ngayon. Syempre, di ba, graduation na tapos, magiging college na tayo. Tapos… Tapos, wala na…

LENA: Bakit wala na? Nakalimutan ko, hindi ba’t ang sabi mo sa akin ay sasabihin mo yung babaeng gusto mo sa graduation?

RYAN: (Mapapangiti) Nga pala, nagtapat na ako sa kanya, alam mo ba iyon? Kaso, ang sabi niya, hindi daw iyon dapat dahil magkaibigan lang kami. Kaibigan lang, kaibigan lang, kaibigan lang…

LENA: Talaga? E, sino ba siya?

RYAN: Huh? A… e…

LENA: Di bale, kilala ko na naman siya. Ryan, paano kung… nagbago ang isip niya. Tapos, bigla na siyang pumayag?

RYAN: (Masayang-masaya) Hindi ba siya nagbibiro?

LENA: Bakit naman siya magbibiro, hindi naman oras ng pagbibiro ngayon?

RYAN: (Yayakapin si Lena) Lena, ikaw lang ang mahal ko. Kahit mawalan man ng hangin ang bolang gamit ko, ikaw lang talaga.

LENA: Pati ba naman dito, ina-apply mo pa rin ang basketball?

RYAN: Syempre naman! Pero alam mo, mas mahalaga ka pa rin kaysa sa bola ng basketball. Dahil iyon, may presyo, nabibili ng kahit na sinumang tao. Samantalang ikaw, wala at di basta-bastang nakukuha ng ibang tao. Isa lang talaga ang dapat na magmay-ari sa iyo.

LENA: At ikaw iyon?

RYAN: Well, sino pa nga ba? E, ako lang naman ang nandito.

LENA AT RYAN: (Magtatawanan)

***

RAN: Ang pagiging Valedictorian ko ay bunga ng aking pagsisikap sa pag-aaral at ng aking mga inspirasyon sa buhay. Una sa lahat, nais kong magpasalamat sa Panginoon, sa mga magulang ko, sa mga kaibigan kong sina Lena Madrid, Ryan Cristobal at Timothy a.k.a. Tweety Santos. Kay Millie na walang sawang sumuporta at nagpaliwanag sa akin ng lahat. Sa minamahal kong gitara dahil kung wala ito, wala akong kadamay sa panahong ako’y nalulungkot. Sa aming guro at kaklase, sa ating minamahal na punong-guro, sa mga estudyante, alam kong kumalat na ang tsismis tungkol sa akin. Hindi ko ikinahihiya ito. At sa mga taong tumanggap sa tunay kong pagkatao. Basta, ito lang ang masasabi ko: GGG, Girls, Guys and Gays, mabuhay kayong lahat! Salamat po.

***

MILLIE: Lena… (Ibabalik ang kwintas)

LENA: (Tatanggapin ang kwintas)

MILLIE: Huwag kang mag-alala, alam namin ni Ran na sa iyo lang talaga ang puso ni Ryan. Sana ay maging maligaya kayo at sana, matupad ninyo ang lahat ng iyong mga pangarap.

***

RYAN: (Hawak ang kwintas) Lena, sa totoo lang, ang kwintas na ito ay bigay sa akin ni mama. Ibigay ko raw ito sa pinaka importanteng tao sa buhay ko. Pero… (Itatapon ang kwintas)

TWEETY: Ano ka ba, bakit mo tinapon?

RYAN: Tweety, hindi pwedeng hatiin ko ang kwintas para sa inyong dalawa.

TWEETY: (Na touch) Ryan! Nakakainis ka talaga!

RYAN: (Aakbayan sina Lena at Tweety) Kayong dalawa ang mga taong pinaka importante sa buhay ko!

TWEETY, RYAN at LENA: (Magyayakapan)

***

LENA: Alam ninyo, napagtanto ko na mahirap, malungkot at nakakaiyak talaga ang pagtatapos. Mahirap, dahil marami tayong pagsubok na pinagdaanan. Pero, nalampasan natin ang lahat ng iyon. Malungkot, dahil nalaman kong kauri pala nito ni Tweety si Ran.

TWEETY: Aba! Masaya ako doon, no!

LENA: At nakakaiyak dahil—

(Dadating ang Varsity Team)

NIKE: Oki doks, picture-picture tayo!

(Magkakagulo ang Varsity Team, makikisali rin ang iba)

RYAN: Uy, huwag naman kayong manulak! (Maaapakan si Lena) Lena, ano nga pala yung sinasabi mo?

LENA: Ang pagtatapos… nakakaiyak ito dahil… Ryan, inapakan mo ang paa ko! Aray ko!!! (Paghahampasin si Ryan)

RYAN: (Tumatawa pa) Teka, hindi ko naman sinasadya!

LENA: (Mag-iisip) Tanggap ko na ang lahat. Si Ran, parte lang siya ng aking pangarap at si Ryan, siya talaga ang katotohanan. Hindi na ako hihiling ng kahit na ano pa. Tinatanggap ko na si Ryan sa aking buhay…

(Kanya-kanyang pose sila. Nag flash na ang ilaw ng camera)

***W A K A S***

OoOoO

PAGPAPAKILALA SA MGA TAUHAN


Pangunahing Tauhan

Lena Madrid- Mabait, maganda, kaso mahiyain. Nasa ika-apat na taon sa mataas na paaralan, ang tangi niyang pangarap ay maging kaibigan at kaklase ang taong pinakagusto niya, si Ran. Tinanggihan niya ang pag-ibig ng kanyang matalik na kaibigan, si Ryan, ngunit sa huli’y tinanggap rin ito. Kanya ring natanggap na si Ran ay parte lang ng kanyang pangarap at si Ryan talaga ang katotohanan.

Ryan Cristobal- Matalik na kaibigan ni Lena na naging kaklase niya mula unang pangkat sa Mababang Paaralan hanggang ikatlong taon sa Mataas na Paaralan. Kaligayahan niya ang nakikitang masaya sa piling ni Ran si Lena ngunit sa kabila nito ay nasasaktan rin. Siya ay magaling maglaro ng basketball at kasapi sa Varsity Team ng paaralan.

Ran Arnaiz- Isang gwapo at matalinong tao. Ang pinakagusto at hinahangaan ni Lena dahil sa kanyang talento sa pagtugtog ng gitara. Mayroong isang lihim na pinagkatagu-tago ngunit natuklasan rin ng grupo ni Lena. Sa kabila nito, hindi siya ikinahiya ng grupo. Malaki ang kanyang pasasalamat sa pagdating ni Lena sa kanyang buhay.

Timothy Santos- Mas kilala sa tawag na Tweety, siya ang kaibigang matalik nila Lena na kasapi sa ikatlong kasarian. Humahanga rin kay Ran ngunit nagkaroon ng sama ng loob sa kanya nang malamang niloloko lang pala sila nito.

Millie Deogracias- Kaibigan ni Ran na tanging sumusuporta sa kanya. Pilit niyang inilalagay si Ran sa tamang landas. Siya ang nagsiwalat ng lihim nito.

Iba pang tauhan

Lara-Ate ni Lena at kanyang kasundo sa lahat ng bagay.

Rey- Ama ni Lena na magaling rin sa basketball.

Nike, Mac, Kevin at Jay- Miyembro ng Varsity Team na kasama ni Ryan sa paglalaro. Lahat sila ay nagmula sa seksyon 1.

Mai at Jane- Magkaibigang walang ginawa kundi ang magpapansin.

Bb. Laxa- Guro ng Seksyon 1.

Coach Miguel- Coach ng Varsity Team.

Bakla #1, 2 at 3- Mga baklang kaibigan ni Tweety na nag-uusap-usap tungkol sa isang bagong ka-pederasyon.


ANG TAGPUAN

•Sa eskwelahan, unang araw ng klase- ang araw na pinakahihintay ng lahat ng mag-aaral sapagkat makikita na naman nila ang kanilang mga kaibigan, mga dating kamag-aral at ang mga taong gusto nila. Ito ang araw na nalaman ni Lena na kamag-aral niya si Ran. Dito rin naganap ang pagtatapat ni Ryan ng pag-ibig kay Lena pati na rin ang masayang graduation (pagtatapos).

•Sa Principal’s office- dito kumukuha sina Lena at iba pang mag-aaral ng kanilang seksyon at permit upang makapasok sa silid-aralan.

•Ang silid-aralan ng seksyon 1- dito inihatid ni Ryan si Lena matapos malamang seksyon 1 pala siya. Ito rin ang silid kung saan naganap ang unang pag-uusap nina Lena at Ran.

•Bahay ni Lena- kasama niya dito ang kanyang ate at ama. Sa kabilang street ay ang bahay ni Ran.

•Bench- kung saan madalas mag-usap sina Lena at Ryan.

Parte ng Isang Pangarap (Tagpo 32-41)



***
TAPOS NA ANG LABAN…

(Sigawan)

SA BAHAY NI LENA…

LENA: (Biglang babangon) Ang laban ni Ryan! Ate Lara…

LARA: Hinatid ka rito ng parents ni Ran. Wala kang malay kanina.

LENA: Ang laban ni…

LARA: Baka tapos na. Gabi na, e!

***

LENA: (Tatawagan si Tweety sa telepono) Tweety!

TWEETY: (Sa kabilang linya) Impaktita ka! Hoy girl, bakit wala ka roon kanina?

LENA: (Iiyak) Si Ran… Si Ran ang may gawa nito.

TWEETY: (Magugulat) Si Ran? (Mag-aalala) Pinagsamantalahan ka ba niya? Anong ginawa niya?

LENA: Hindi! Si Ran ang may kasalanan kung bakit hindi ako nakapunta. Magkasama kami kanina. Nahilo siya, masakit daw ang ulo niya. Pumunta kami sa bahay nila, uminom siya ng gamot tapos pinagtimpla niya ako ng juice tapos… Wala na akong matandaan.

TWEETY: Nandoon si Ran sa laban kanina. Ano naman kaya ang dahilan niya? Galit na galit si Ryan. Kung gusto mo, kausapin mo siya! Sasamahan kita. Nasa school pa yun sigurado. Ipaliwanag mo ang lahat, bruha!

SA ESKWELAHAN…

COACH MIGUEL at IBA PANG VARSITY: Una na kami, Ryan!

RYAN: Sige po! Coach, Nike, Mac, Kevin, Jay, ingat kayo!

COACH MIGUEL at IBA PANG VARSITY: (Aalis)

RYAN: (Uupo sa bench) Hu! MVP! (Huhubarin ang medalyang natanggap, itatapon, yuyuko, iiyak)

***

LENA at TWEETY: (Dadating)

TWEETY: (Sisenyasan si Lena na lapitan si Ryan. Mananatili lang sa malayo)

***

LENA: (Dadamputin ang medalya, lalapit kay Ryan)

RYAN: (Mararamdaman ang pagdating ni Lena, papahirin ang mga luha) Bakit nandito ka?

LENA: Umiiyak ka?

RYAN: Bakit ako iiyak? Ang OA ko naman. Pawis lang ito.

LENA: (Titingnan ang medalya) MVP ka pala. Ryan, sorry kung hindi ako nakarating, hindi ko―

RYAN: (Hahablutin ang medalya) Nanalo naman kami kaya ayos lang. Nakalaro ako kahit wala ka. Ibig sabihin, hindi kita kailangan kaya umalis ka na!

LENA: Ryan?!

RYAN: Alam mo, nakakainis ka e! Pangalawang beses mo na akong in-indian!

LENA: (Maguguluhan) Anong sinasabi mo?

RYAN: (Tatayo) A, hindi mo matandaan yung una dahil oo, tama. Ang akala mo siguro si Ran ang tumawag sa iyo, no? Sino ka ba? Wala ka, isa ka lang tuldok sa kanya!!!

LENA: (Sasampalin si Ryan)

RYAN: (Para nang nasisiraan) Maraming beses mo na akong sinaktan. Ako ang tumawag sa iyo, Lena! Naghintay ako. Ginawa ko ang lahat. Pero bakit ganoon, hindi mo ako napapansin? Lagi na lang si Ran ang pinag-aaksayahan mo ng panahon! Alam mong ang laban ko ang pinaka importante sa lahat at dapat, ang nanonood nun ay ang pinaka importanteng tao sa buhay ko ―ikaw! Tapos hindi ka pumunta. Sinabi kong sa graduation ko sasabihin ang babaeng mahal ko pero, hindi ko na matitiis pa. Ang babaeng mahal ko… ay ikaw! (Yayakapin si Lena) Mahal na mahal kita, mahal na mahal!!!

LENA: (Pilit na kakawala kay Ryan) Ryan, bitiwan mo ako! Magkaibigan tayo! Hindi dapat ang ganito!

RYAN: Hindi kita bibitiwan. Hindi kita papakawalan. Hindi! HINDI!!!

TWEETY: (Susugod) Tama na! (Aawatin si Ryan) Ryan, huwag mong gawin ito! (Hihilain si Lena) Lena, halika na!

TWEETY AT LENA: (Aalis)

RYAN: Lena, bumalik ka rito! Mahal kita, Lena! Mahal kita!!!

KINABUKASAN…

TWEETY: (Dala ang kanyang pamaypay, ibabatok ito kay Ryan) Hoy, Ryan! Nagtatampo ako sa iyo!

RYAN: Dahil ba sa ginawa ko kay Lena?

TWEETY: Hindi naman talaga niya gustong hindi makapunta. Ang sabi niya, si Ran ang may kagagawan.

RYAN: (Magtataka) Si Ran?

TWEETY: Hindi ko kasi masyadong naintindihan yung sinabi niya sa telepono. Aalamin ko na lang kung bakit.

RYAN: Gawin mo iyan para sa akin, maaari ba?

TWEETY: Sige. Aalis na me…

***

MILLIE: Kailangan mo raw ako?

LENA: Pwede bang ikaw muna ang magtago nito? Ang totoo, galing iyan kay Ryan. (Ibibigay kay Millie ang kwintas)

MILLIE: (Mapipilitang tanggapin ang kwintas) Lena… Ikaw Lena, ikaw ang mahal ni―

LENA: Millie, si Ran, siya lang ang lalaking gusto ko. Kahit baligtarin mo pa ang mundo, siya lang talaga.

MILLIE: Alam ko ang totoo kay Ran! Ang pagkatao niya! Ang gusto niya ay hindi babae kundi… isang lalaki!!! Si… si… si Ryan! Isa pa, balak niyang paglayuin kayo ni Ryan!

LENA: Talaga ba? (Mapapatingin sa ibaba) Kaya niya pala ginawa iyon. Nagalit tuloy si Ryan sa akin. Aalis na ako. (Aalis)

***

BAKLA 1 at 2: (Magkasamang papasok sa eksena, lalapitan si Bakla 3)

BAKLA 1: Alam mo mare, may tsismis kami sa iyo.

BAKLA 2: May bago na tayong ka-pederasyon at grabe, sobrang pretty niya!

BAKLA 3: (Maiintriga) Talaga? Sino?

TWEETY: (Biglang papasok sa eksena na nagpapaypay) Aba! Mukhang may pinag-uusapan kayo!

BAKLA 1: A oo, Tweety. Actually, before you enter, pinag-uusapan namin ang isang bagong ka-pederasyon.

BAKLA 2: Oo mare and you know what, he I mean she is so pretty.

TWEETY: Naiintriga ako, sino iyan ever?

BAKLA 3: Oo nga, sino iyan?

BAKLA 2: Quiet lang kayo, ha! Baka kasi marinig ng iba, masira ang image niya.

BAKLA 1: Actually, may isa kaming source na nagsabing itong guy na itong mare na natin ngayon ay dead na dead sa isang basketball player.

BAKLA 2: At ang taray, ha! Varsity pa ang basketbolistang papa!

TWEETY: Wait lang, si Ryan ba na friendship ko ang tinutukoy ninyo?

BAKLA 2: Hindi natin alam, kasi di ba, maraming members ang Varsity. Nandyan si Nike, si Mac, si Kevin, si Jay. Pero oo, si Ryan nga.

BAKLA 3: E, sino ba yung vaklalush ever na iyan?

BAKLA 1: Gusto ninyo bang malaman kung sino?

BAKLA 3: Oo! Kanina pa nga kating-kati ang tainga ko sa chizmax!

BAKLA 2: Pinangalan namin siyang “Baclaran”

TWEETY: Baclaran? Why Baclaran? Napaka unique ng name na iyan, ha!

BAKLA 1: Actually it has two meanings. Number 1.

MGA BAKLA: (Magkakapit-kapit)

BAKLA 1: Okay. Mareng Tweety, stay calm. Baclaran as in… Bakla si Ran! Ang bagong mare natin ay si… Ran Arnaiz!

TWEETY: (Mabibigla) Ano? Si Ran bakla? (Saktong pagkasabi nun ay biglang dadaan si Ran)

RAN: (Mapapatingin sa kanila)

BAKLA 2: (Sasawayin si Tweety) Mare, ang ingay mo!

BAKLA 3: (Nagmamadaling magtatanong) Ano yung number 2 meaning?

BAKLA 1: Ang number 2 meaning? Baclaran ang ibig sabihin ay… Bakla! Run for your lives! Narinig niya tayo! Ahhh!!!

MGA BAKLA: (Magsisitakbuhan)

***

TWEETY: (Itataas ang kilay, nakapamewang din) Kaya naman pala, kaya naman pala sinabi mo kay Lena na masakit ang ulo mo noong araw na may laban si Ryan. Kaya naman pala.

RAN: Gusto ko kasing―

TWEETY: Ano, gusto mong makasama si Lena? Hindi! Si Ryan pala. Ang balak mo talaga ay paghiwalayin silang dalawa nang sa gayon ay pwede ka nang umeksena kay Ryan. Alam ko na! Kinaibigan mo si Lena rati para mapalapit ka kay Ryan. Tama ba ako?

RAN: Oo, tama ka. Nagkunwari akong masakit ang ulo ko. Ang totoo, pinainom ko si Lena ng pampatulog para hindi na siya makarating pa. Hinalo ko yun sa juice na binigay ko sa kanya. Nalaman ko kasing dalawang tao lang ang pwedeng isama ni Ryan. Ginawa ko iyon. Pero pagkatapos, naisip kong nagkamali ako.

TWEETY: Bakit Ran? Alam mo ba, pag nalaman ni Lena ito, malulungkot siya. Dahil hindi niya sukat aakalain na ang taong gusto niya, ang taong nirerespeto niya, ang taong parte ng kanyang pangarap ang tunay na may kasalanan ng pag-aaway nila ni Ryan!

RAN: (Hindi iimik)

TWEETY: Ano? Bakit wala kang masabi riyan? Nahihiya ka?

RAN: Ibig sabihin, may gusto talaga sa akin si Lena? Totoo nga ang sinabi ni Millie.

TWEETY: Napaka manhid mo para hindi malaman iyan. Ito lang ang masasabi ko sa iyo, Ran. Wala kang kwentang tao! Baklang 'to! Hmp! (Aalis)

***

Parte ng Isang Pangarap (Tagpo 26-31)


***
RAN: Mukhang bihira na lang silang magkasama. Sa tingin mo, lalayo na siya kay Lena?

MILLIE: Huwag mo na nga silang sirain pa! Wala ka na rin namang pag-asa! Hindi ka niya matatanggap kapag nalaman niya!

RAN: Alam kong mabait si Ryan. Si Timothy nga, natanggap niya bilang Tweety at masaya siya dahil nagpapakatotoo ang kaibigan niya.

MILLIE: Paano ka niya matatanggap? Hindi niya kailanman matatanggap na ang taong mahal ng mahal niya ay isang bakla!!!

RAN: (Magugulat) Ano?! Sino ang mahal niya? Sino?

MILLIE: Si Lena Madrid!

RAN: (Mabibigla) Si Lena ang mahal ni Ryan? At… si Lena ang nagmamahal sa akin?

MILLIE: Huwag ka nang manggulo sa buhay nila, pakiusap lang.

RAN: Hindi pwede! Kung ayaw mo akong tulungan, ako na lang ang gagawa mag-isa. Sisikapin kong malayo si Lena sa kanya. Basta, sisirain ko silang dalawa! Alam kong nalalapit na ang Championship at sabi ni Ryan, kapag hindi niya nakikitang nanonood si Lena, hindi siya maka-concentrate at sigurado na ang pagkatalo nila kapag ganoon! Kapag natalo sila, sisisihin niya si Lena, mag-aaway sila at masisira! Sa ganoong paraan, pwede ko nang panghimasukan ang mga buhay nila. Kaya sisiguraduhin kong hindi makakanood si Lena ng laban!

MILLIE: Baliw ka ba? Paano mo gagawin iyon, ha?

RAN: Paiinumin ko siya ng pampatulog! Basta! Sana magtagumpay ang plano kong ito. Patnubayan sana ako ng Diyos.

MILLIE: (Matatawa) Diyos? Nagpapatawa ka ba? Alam mo, hindi ako makapaniwala na ang isang matalinong taong gaya mo ay mag-aasal bobo at walang pinag-aralan dahil sa pag-ibig sa kapwa niya lalaki! Nakakapanghinayang ka Ran…

PAGLIPAS PA NG ILANG BUWAN… Bago mag-uwian…

LENA: (Nakaharang sa daan)

RYAN: (Mapapatingin kay Lena, dadaanan lang niya)

LENA: (Hahawakan ang kamay ni Ryan) Ryan, mag-usap tayo pakiusap.

RYAN: Hindi pwede, mag-eensayo pa ako. (Bibitiw kay Lena)

LENA: Ipinagpapalit mo na ba ako sa isang bola? Iyan na ba ang mas mahal mo?

RYAN: Ano?!

LENA: Nakalimutan mo na ba ako? Ako ang kaibigan mong si Lena —Lena Madrid!

RYAN: (Titingin sa ibaba) Sige, mag-uusap tayo pero sandali lang.

SA BENCH…

LENA: (Nakatingin sa malayo) Naaalala mo pa ba yung unang araw na nagkakilala tayo? Grade one tayo noon, tapos, magkatabi pa. Noong tinanong ni teacher kung ano ang gusto mong matanggap mula sa iyong katabi bilang tanda ng inyong pagkakaibigan, sabi mo bola kasi iyon ang hilig mo.

RYAN: (Nakayuko) Ibinigay mo iyon. Huwag kang mag-alala, nakatabi iyon. Iniingatan ko.

LENA: Yung sinabi ko, natatandaan mo pa ba?

RYAN: (Tahimik lang)

LENA: Hindi mo na natatandaan? Ang hiniling ko noon ay—

RYAN: Wala kang hiniling na materyal na bagay. Umiyak ka at ang sabi mo, gusto mo ang mama mo. Sa tingin mo ba kaya kong ibigay yun? Nalaman kong wala na pala siya.

LENA: Wala na nga ang mama ko. Pero, nandyan ka pa, di ba? (Titingin sa nakayukong si Ryan) Alam kong nitong mga nakaraang buwan ay hindi ka na sumasama sa akin. Ni ang pinangako mong pakikipagkaibigan kay Ran, hindi mo natupad. Puro practice, puro practice.

RYAN: (Tutungo) Gusto ko kasing matupad ang mga pangarap ko kaya’t pasensya na talaga. (Titingin kay Lena) Ikaw, masaya ka bang kasama mo si Ran?

LENA: Masaya ako? Paano ako magiging masaya kung nakikita kong nalulungkot ka? Paano ako magiging masaya kung iniiwasan mo ako? Ryan, isipin mong grade one pa rin tayo.

RYAN: Ayoko nang bumalik sa pagka grade one, kaya nga ako nag-aaral nang mabuti!

LENA: Basta, isipin mo na lang! Tapos, kapag tinanong ka ni teacher kung ano ang gusto mong matanggap mula sa katabi mo ngayon… ano ang sasabihin mo?

RYAN: Hindi ko alam.

LENA: Alam mo ba ako, ang sasabihin ko, gusto ko…

RYAN: Ang mama mo?!

LENA: Hindi. Dahil alam kong hindi mo kayang ibigay iyon. Hihilingin ko na sana… (Naluluha na) na sana… bumalik na ang matalik kong kaibigan sa akin. Namimiss ko na kasi siya. (Tutulo ang luha) Mahal na mahal ko ang kaibigan kong si Ryan. Ayaw kong iniiwasan niya ako. Ayaw kong hindi niya ako pinapansin kapag nanonood ako ng mga practice niya. Ayaw kong nagiging malamig siya sa akin. Hindi naman ako papansin pero ayaw kong hindi niya ako pinapansin. Ayaw kong—

RYAN: Tama na! (Yayakapin si Lena) Umiiyak ka… Ayaw kong… umiiyak ka. Tigil na…

LENA: (Iiyak) Ryan, gusto kong bumalik ka! Gusto kong may magbabantay sa akin. Gusto kong kasama ang matalik kong kaibigan! Hindi ba’t sinabi kong malulungkot ako kapag hindi na tayo naging magkaklase? Nararamdaman ko na iyon ngayon! Bumalik ka na…

RYAN: Bakit… bakit naman ako babalik?

LENA: (Bibitiw sa pagkakayakap ni Ryan) Hindi ka na babalik?

RYAN: Ano ba?! Bakit naman ako babalik? E… (Ngingiti) hindi naman ako umalis? Lumayo lang ako. Hindi ko magagawang iwan ka. Gusto ko lang na magkaroon kayo ng oras ni Ran at maging masaya ka habang nandyan pa siya. Gusto ko lang na maging maligaya ka. (Pupunasan ang mga luha ni Lena) Huwag ka nang umiyak, Lena. Huwag.

LENA: Bati na tayo, ha!

RYAN: Para naman tayong bata nito! Pero sige! Siya nga pala, ang hiling ko, sana ay manood ka ng laban namin, sa Enero, sa resume ng klase. Kapag hindi ka pumunta, hindi ako makakalaro ng maayos.

LENA: (Yayakapin si Ryan) Maraming salamat, Ryan. Maraming salamat…

ENERO NA, BAGONG TAON…

LENA: Ate, pupunta muna ako kina Ran. (Hihipan ang torotot, aalis)

(Mag riring ang telepono)

RYAN: (Sa kabilang linya) Hello? Pwede po kay Lena?

LARA: Sandali lang, parang narinig ko na ang boses mo rati. Teka… (Aalalahanin ang nakaraan) Tama! Ikaw yung nakausap ko rati! Ikaw siguro yung nagsabi kay Lena na hihintayin siya sa tapat.

RYAN: Opo. Ako nga po. Ako po si Ryan.

LARA: Ryan? Ay Ryan ikaw pala!

RYAN: Bibihira lang naman kasi akong tumawag dito. Kayo po ba ang ate ni Lena? Si Ate Lara?

LARA: Oo, ako nga. Teka, bakit ganoon? Sabi niya kasi si Ran daw ang tumawag.

RYAN: (Maaalala ang nakaraan) Kaya naman pala in-indian niya ako noong araw na iyon. Wala na kasi siya noong sinundo ko siya.

LARA: Sinasabi ko na nga ba't hindi si Ran yung tumawag! Bakit hindi ka man lang kumatok sa bahay namin?

RYAN: Huh? Nahihiya ako, e!

LARA: Ano ba ang kailangan mo sa kapatid ko? Umalis kasi siya, pumunta kina Ran.

RYAN: Ganoon po ba? Hmm… Gusto ko lang sanang bumati ng Happy New Year. Paki sabi na rin pong huwag niyang kakalimutan ang laban namin sa resume ng klase. Sabi pa ni Coach Miguel, dalawang tao lang ang pwede kong isama. Si Tweety ang isa at si Lena.

LARA: O sige, sasabihin ko sa kanya. Happy New Year, ha!

RYAN: Sige po, bye.

LARA: Bye! (Ibababa ang telepono)

RAN at LENA: (Dadating)

LARA: (Kay Lena) Uy, tumawag si Ryan. Ang sabi niya, huwag mo daw kalilimutan ang laban nila sa resume ng klase.

LENA: A, oo nga pala! Ran, gusto mong sumama?

RAN: Ako? O sige, bakit hindi?

LARA: Teka! Sabi niya kasi dalawang tao lang ang pwede niyang isama. Si Tweety at ikaw, Lena.

LENA: Huh? Paano si Ran?

RAN: O sige, huwag na lang. Ikwento mo na lang sa akin ang nangyari.

RESUME NG KLASE… Araw na ng laban…

LENA: (Lalabas ng bahay, makikita si Ran) Hi Ran!

RAN: (Mag-iisip) Kahit na sinabi kong ayos lang na hindi ako makasama, hindi pa rin pwede! Dapat ko talagang mapanood iyon! Kung gayon, ito na ang tamang pagkakataon! (Magkukunwaring nahihilo) Lena, nahihilo ako. Ahhh! Ang sakit ng ulo ko!

LENA: Huh? Teka, anong gagawin ko?

RAN: Sa bahay! Dalhin mo ako sa bahay!

***

TWEETY: Walang sumasagot sa bahay nila.

RAN: (Biglang dadating) Anong problema?

RYAN: Nakita mo ba si Lena o nakasabay mo ba siya?

RAN: Wala pa siya? Hindi ko siya kasabay kanina. Tinawagan ninyo ba?

RYAN: Wala raw kasing sumasagot sa bahay nila.

COACH MIGUEL: (Papasok sa eksena) Ryan, ano? Male late na tayo. Sino ba ang mga isasama mo?

RYAN: Si Tweety po at… (Mag-iisip) Kailangan dalawang tao. (Mapapatingin kay Ran) si… si Ran na lang po! (Iiling) Nasaan ka na ba Lena?

***
Flying Dark Blue Butterfly
Got My Cursor @ 123Cursors.com
Cute Blue Flying Butterfly